رفتم .مرا ببخش ومگو او وفا نداشت

راهی بجزگریز برایم نمانده بود

این عشق اتشین پراز عشق بی امید

  در وادی گناه و جنونم کشانده بود

خداوندا هرگز نمی گویم دستم را بگیر!

عمریست گرفته ای !رهایش مکن !

سیب سرخی مرابخشیدو رفت

ساقه سبز مرا اوچیدو رفت

عاشقی های مرا باور نکرد

عاقبت بر عشق من خندیدو رفت

اشک در چشمان گرمم حلقه زد

بی مروت گریه ام را دید و رفت

چشم از من کند از من دل برید

حال بیمار مرا فهمید ورفت

با غم هجرش مدرا میکنم

گرچه بر زخمم نمک پاشیدورفت

قصه از آنجا شــروع شد که...

از “ عادت کردن ” فــرار کردیــم و 

به “فرار” عــادت کردیم …

اشتباهم این بود :
که با دیدن اولین " دل " حکم کردم....

   گفت:بزن به سلامتی پت و مت
 

         گفتم: حتما به خاطره اینکه خنده دار بودن؟؟

         گفت:

         نه،به این خاطر که تا تهش با هم بودن!!

پیاز هم کــــــــــــــه خورد میکنی برایش اشک میریزی 

از پیاز هم کمتر بودم......

مرا خرد کرد و خــــــــــــندید

این خیانت است یا عدالت؟

اینکه نوشت دوستت دارم و برای دو نفر فرستاد

شهامت میخواهد بدون “اشک” ، خاطرات را مرور کردن

 به سلامتی دلی که اسمش دله ؛ نصفش آهه و نصفش گله.....