از دردهای کوچک است که آدم مینالد

وقتی ضربه سهمگین باشدلال میشوی

اینجا زمین است...

و ساعت ها به وقت انسانیت خواب...

دل عجب موجود سخت جانیست...

هزار بار تنگ میشود...

میشکند...!

میسوزد...!

میمیرد...!

اما باز هم میتپد...!!!

  همیشه نمی توان زد به بی خیالی و گفت :

تنها آمَده اَم ؛ تنها می روم ....

یک وقت هایی ،شاید حتی برای ساعتی یا دقیقه ای ....

کَم می آوری ..........

دل وا مانده اَم  یک نَفَر را می خواهد......

من شاعرم! حال مرا عالم نمی‌فهمد

جز تو کسی چیزی از اشعارم نمی‌فهمد

گریه کردم اشک بر داغ دلم مرهم نشد
ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد
در گلستان بوی گل بسیار بوییدم ولی

ازهزاران گل گلی همچون شماپیدانشد

ســـ ــینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت

جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

در زندگی به۰۰۰ هیچ کس اعتماد نکن۰۰۰!!!

آئینه با تمام یک رنگیش دست چپ و راست را به تو اشتباه نشان میدهد۰۰۰!!

روزی مجنون از روی سجاده شخصی در حال نماز عبور کرد

مرد نماز را شکست وگفت:

مردک من در حال راز ونیاز با خدا بودم تو چگونه این رشته را بریدی؟

مجنون لبخندی زد وگفت:

من عاشق دختری هستم تو را ندیدم

تو عاشق خدایی ومرا دیدی!!!!!

زندگی اب روان است، روان میگذرد عاشقی اتش جان است ، گران میگذرد .

زندگی یک بازی دردآور است، زندگی یک اول بی آخر است،

زندگی کردیم اما باختیم ،کاخ خود را روی دریاها ساختیم،

لمس کرد باید این اندوه را ، بر کمر باید کشید این کوه را زندگی را با همین غم ها خوش است ،

با همین بیش و با همین کم ها خوش است.

کجایی سهراب؟؟

آب را گل کردند ، چشم ها را بستند و چه با دل کردند. وای سهراب کجایی آخر؟

زخم بر دل عاشقان کردند، خون به چشمان شقایق کردند...تو کجایی سهراب؟

که همین نزدیکی عشق را دار زدند همه جا سایه ی دیوار زدند...وای سهراب کجایی که ببینی حالا دل خوش مثقالیست،

دل خوش سیری چند؟؟         صبر کن سهراب قایقت جا دارد؟؟؟؟؟؟