چه صحنه ی جالبی بود
،

وقتی حرف از صداقت شد

صدا قطع شد ... 

واسـه ما کــه میگذرہ …

ولی بــه شـما خوش بگذرہ …

 ابر سرنوشت 

هرچقدر میخواهی ببار

چتر من خداست

روز مـــرگـــم در آخــریـن نـفـسم ...

فـــقط یــک چــیـز بــه او خــواهــم گــفـت : اونـــــــطوری نـــه ! 

اینـــطوری میـــرَن ...

گفته بود میمانم...

نه...انگار صدایش قطع و وصل شده بود...

گفته بود مهمانم....

 مــــانند شیشه شکستنمــــ آسانــــ بود...

امــــا...
دیگر به منــــ دستــــ نزنــــ.

اینــــ بار زخمیتــــ خواهمــــ کرد...!!! 

یکی بود که اونم رفت . . .

کاش از اول غیر از خدا هیچکس نبود ! 

هنـــوز دلخوشـــم بـــه “خدانگهـــدارت”

اگـــر نمى خواستـــى برگـــردى ;

اصـــرارى نبـــود کـــه خـــدا ,

مـــرا نگـــه دارد ........................! 

هرگـــز به دیگــران اجازه نده، قلـم خودخواهــی دست بگــیرند،

ســـرنوشت را ورق زننــد، خاطــراتت را پـاک کنند

و پایـانش بنویســند قســـــمت نبـــــــــود ...!!

 کــــهنه فـــروش در کــــــوچه بلنـــد بلنـد مے گـــفت:

ظــــــرف کهنه,قالــــــے کهنه,جـــــنس کهـــــــنه مــــــے خــــــرم...

بـــــے اخـــتیار داد زدم:دل شـــــــکسته مــــے خـرے؟؟؟

گـــفت:نــــه, اگـــــــر ارزش داشــــــت که نمـــــــے شکـــستـــــے